Hadži Dragan Todorović

LJUBIVOJ JOVANOVIĆ, slike

Galerija Doma Vojske Srbije i Crne Gore, Mart-april 2005.

 

Tematske raznovrsnosti, sa kojima slikar Ljubivoj Jovanović teži da zaokruži svoj kreativno-filozofski, i, naravno, umetnički portret, nisu puka umetnikova nastojanja da se iskaže na što više načina i prikaže sa što više artističkih zahvata, već njegova legitimna potreba da se snažnim isticanjem ličnog stava, tačnije, naročitim naglašavanjem individualne pobune, pokrene dijaloška rasprava o umetničkoj akciji kao pokretačkoj energiji promene.

Segmentarnim izborom iz svakodnevice, odnosno fokusiranjem prizme na događaje i zbivanja koja su, po njegovoj proceni, veoma značajni, kako za ličnu, tako i za kolektivnu sudbinu, Ljubivoj Jovanović iz sveopštih društvenih, političkih, ekonomskih i, naravno, umetničkih tokova događanja izdvaja i likovno artikuliše one sekvence u kojima se očituju zbivanja koja se po mnogo čemu mogu smatrati kljuičnim i presudnim. Tako, izloženim radovima, inače slikanim neorealističkim manirom, u kojima su fokusirani prizori NATO- bombardovanja, Ljubivoj, nastavlja ranije započeti serijal u kome dominiraju zbirovi svakodnevnih zbivanja na našoj političkoj sceni sa prepoznatljivim akterima i situacijama, odnosno aktivnim političkim figurama iz naše savremenosti (poput Vuka Draškovića) i događajima (poput devetomartovskih zbivanja, i kasnijih petooktobarskih promena).

Likovnim postupkom koji, u pojedinim trenucima, podseća na plakatno slikarstvo, Ljubivoj se prvenstveno opredeljuje da hladnim bojama označi i psihološka stanja aktera kao i nivo inteziteta događaja koji se odigrava, tako da dominirajuće boje (plava, ljubičasta i zelena), dakle boje vode i leda, atraktivnom vizuelizacijom sužavanja prostora i približavanjuće kulminacije dovoljno govore o stepenu tenzije i nivou nastupajuće ekspanzije i eksplozije događaja. Sistematizacijom kolorističkih suprotnosti stepen komplementarnog delovanja simultanih kontrasta postaje harmonizacijska ravan u kojoj elementi slike, pridruženi u skupove sa izvesnim, zajedničkim, imenikom svojstva, postaju izbalansirani skladovi na sredokraći između kontrasta i monotonije, odnosno primer pretvaranja delovanje boja, oblika, veličina i funkcionalnosti u smislene, simboličke i asocijativne veličine.

Izborom velikih formata Ljubivoj Jovanović i formate slika pokorava svojim idejama, motivima i vizijama. Dakle, i praktičnom akcijom upozorava na veličinu i dimenziju humanističkih problema koji elaborira u svojim likovno-filozofskim promišljanjima i kreacijama.