Mihailo Kandić

Likovni umetnici Šumadije, slike i grafike

Galerija „Likum”, april 2005.

Posle vojvođanske turneje (Subotica, Sombor, Apatin, Zrenjanin) Likovna sekcija Šumadijskog kulturnog centra u Kragujevcu priredila je još jednu izložbu, sada u „srcu Šumadije”, Mladenovcu, ako je suditi po geografskim širinama i dužinama.

Izlaže 15 slikara i grafičara. Azbučnim redom to su Milica Antonijević (Kg – Bg), čije grafike omanjeg formata su realizovane u kombinovanoj tehnici. Zatim Milija Belić (Lazarevac – Pariz), sa „kristalnim” crtežima, Žarko Vučković (G. Milanovac) sa omanjim platnima u kojima raniji kompozicijski raspored biva dograđen dosta čvrstom kolorističkom i crtačkom strukturom za ovog slikara fluidnih slika i crteža. Snežana Grozdanović (V. Plana) svoj nokturno pogled ispoljava u dosta jednostavnim naizgled rešenjima, čija je asocijacija na stvarnost nesumnjiva.

Stojan Đurić (V. Plana) ekspresionistički, i u koloritu i crtežu, rešava uvek delikatnu temu akta. Miodrag Zubac (Aranđelovac) svoje „Snove” definiše crno-belim crtežom u kombinovanoj tehnici. Dragoljub Jelesijević (Kg – Bg) površinu slike proširuje trećom dimenzijom u „Anđelu” i „Podu” (sa starom njegovom temom odbačenih stvari, ovog puta palidrvaca). Slobodan Jelesijević (G. Milanovac) slika svoja „šarena” platna prepuna figura, predmeta, događaja.

Nebojša Jocić (Darocava) započinje drugi deo izložbe, seriju platna i grafika većih dimenzija, svojim monohromima „Bez naziva”. Momir Knežević (Kg) monumentalnim pejzažima odaje počast prirodi. Sledi Miloš Milidrag (Aranđelovac – Kanada) sa slikom-slagalicom „Bez baziva” (realizovanoj suvom pastom). Biljana Miljković (S. Palanka) svoje precizno, geometrijski rešene grafike, smešta u pojmovne strukture („Posvećenost”, „Trag svetla”). Zoran Mišić (Smederevo – Beograd) u „Lufthansi” rešava ogledalne pozicije pogleda i slikovnosti. Bojan Otašević (Kg) temu portreta smešta u neobično veliki grafički format (u litografiji, tehnici koja nije mnogo zastupljena u današnjoj grafici). Nenad Ristović (Kg) svoje platno određuje na principu redukcije realnog, svodeći ga na kolorističko-refleksivne kontekste.