Lazar Marković

 

LJUBOMIR VUČINIĆ

 

Savremena galerija, Februar-mart 2005. godine

 

 

Ljubomir Vučinić u svojoj geometrijskoj apstrakciji, ne odriče se poetike. Iako je sve svedeno i podređeno pravilnoj geometrijskoj formi, površina koju ta ista forma određuje je pikturalna i valerski oslikana. Na nekim mestima poprima površinu klasično oslikane slike, doduše bez konkretne forme.

Izložbu možemo posmatrati i kao dvodimenzionalno prostorno telo, sastavljeno od pet pojedinačnih delova koji čine jednu celinu.

Vučinić slaže slike rađene na kartonu u jedan niz, koji povremeno prekida i zatim nastavlja. Iako ovaj niz ima pauze, cela izložba je, u suštini, jedna slika. Ona u sebi sadrži mogućnost razvrstavanja, preslaganja, kao i izlaganja svakog oslikanog kartona u vidu pojedinačne celine. Autor je ovim svojim slikarskim projektom uspeo da izbegne «dizajniranje» i upakovanost, iako mu se to kroz realizaciju na momente moglo nametnuti. Izložba je čiste geometrijske forme, nema želju da asocira ili sugeriše na nešto. Ipak, posmatrajući je kao celinu, odaje se utisak da liči na ćilim sa geometrijskim šarama. Ali samo podseća, bez očite namere da to i bude. S druge strane, sve ovo može da se posmatra kao pozadina oštećenih fresaka uvećanih u maloj rezoluciji.